Hæ Auður og allar hinar æðislegu jógakonur! Ég var búin að lofa því að senda inn mína fæðingarsögu svo hérna kemur hún, 5 mánuðum eftir draumafæðinguna mína

Settur dagur hjá mér var 25 mars 2025 (25.03.25) sem mér fannst algjörlega skrifað í skýin þar sem eldri strákurinn minn fæddist á settum degi þann 22 janúar 2022 (22.01.22). Þrátt fyrir að hafa átt eldri strákinn minn á settum degi reyndi ég að gera mér ekki vonir fyrir því að fæða á settum degi, eða fyrr, þar sem margir ganga fram yfir og hef ég heyrt að biðin eftir barni er erfið og þreytandi og gerði ég því frekar ráð fyrir því að ganga fram yfir.

En að morgni þriðjudagsins 25. Mars (settur dagur) vaknaði ég eftir að hafa haft mikla túrverki alla nóttina, enga samdrætti, meira eins og ég væri að fara byrja á túr, smá seiðing neðst í bumbunni. Maðurinn minn, hann Gísli, hefði átt að vera vinna út á landi en þar sem ég var kasólétt tók hann þá ákvörðun að vera frekar heima til að vera innan handar ef ég skyldi fara af stað sem ég var mjög fegin fyrir því þarna áttum við góðan dag saman þar sem við gátum slakað á og hvílt okkur.

Þegar ég fór á klósettið tók ég eftir að slímtappinn var að losna og ákvað ég því að hringja í teymið mitt á Björkinni. Elva svaraði og eftir að hafa rætt við hana ákvað ég að kíkja í jóga í hádeginu og reyna slaka á þar sem það voru ennþá ekki byrjaðir að koma samdrættir, heldur bara þessi sami seyðingur.

Í jógatímanum byrjaði ég hinsvegar að fá væga samdrætti sem þæginlegt var að anda mig í gegnum og taka nokkrar einfaldar jógastöður á milli þess sem ég var á stóra boltanum. Eftir jógatímann fengum við okkur að borða og horfðum aðeins á sjónvarpið en þarna var ég ennþá að fá væga samdrætti sem ég þurfti að einbeita mér að því að anda í gegnum. Ég náði að sofna og svaf í 2 klukkutíma en þegar ég vaknaði áttaði ég mig á því að samdrættirnir höfðu dottið alveg niður og ég hafði ekki fundið neitt í nokkra tíma. Ég varð mjög sár yfir þessu þar sem ég var svo viss um að ég væri að fara af stað og var orðin spennt fyrir því að hitta elsku besta Logann okkar. Við drifum okkur út í göngutúr þar sem ég labbaði meðfram gangstéttarbrúnum líkt og Soffía hafði farið yfir að gæti verið gott til að koma barninu betur fyrir í grindinni.

Aftur fékk ég nokkra samdrætti sem að duttu aftur niður, ég var á boltanum um kvöldið, fór í bað og fékk nudd en ekkert gerðist. Klukkan 9 um kvöldið hringdi ég í Elvu, alveg handviss um að barnið snéri eitthvað vitlaust í grindinni og því þyrfti ég að fara gera æfingar til að snúa barninu og koma því betur fyrir. Hún hins vegar sagði mér bara að vera róleg, fara að sofa og var alveg viss um að ég myndi hringja í hana um morguninn og þá væri allt komið á fullt. Ég ákvað að hlusta á það og viti menn, klukkan 3:30, eftir einn besta nætursvefn sem ég hafði fengið lengi, vaknaði ég með sterka samdrætti sem ég þurfti virkilega að einbeita mér til að komast í gegnum. Gísli vaknaði en ég sagði honum að reyna sofna aftur og ná að hvíla sig betur fyrir komandi átök. Eldri strákurinn okkar var í næturpössun hjá ömmu sinni og afa og því var vel hægt að hvíla sig án truflunar. Hins vegar skipti ég um skoðun mjög stuttu eftir að ég sagði honum að hvíla sig og bað hann um að setja upp laugina í stofunni og byrja fylla á hana. Ég hafði hringt í Elvu og við ákváðum í samráði að ég myndi hringja eftir 30-40mínútur ef mér fannst þetta vera gerast, sem ég gerði þar sem verkirnir voru mjög sterkir fljótt. Ég hékk fram á eldhúseyjuna á meðan Gísli græjaði allt og á meðan laugin fylltist hékk ég um hálsinn á honum og sveiflaði mjöðmunum rólega til hliðanna. Þessi stelling bjargaði mér í fyrstu fæðingunni minni og gerði það líka í þessari áður en ég komst í laugina en það var eitthvað svo gott við það að finna þyngdarleysið í bumbunni þegar hún hékk niður, vera með ennið á bringunni á Gísla og finna hendur hans á bakinu á mér.

Þegar ég komst í laugina var það vatnið, fæðingarkamburinn og hendurnar á Gísla sem komu mér í gegnum hríðarnar sem voru orðnar virkilega sterkar og komu með stuttri pásu á milli. Undir lokin fannst mér ég ekki fá pásu þar sem elsku barnið virtist ætla synda skriðsund út hann sparkaði svo svakalega mikið sem var orðið verulega vont og man ég að í eitt skiptið sagði ég „ég veit að það er gott að hann er að hreyfa sig en getum við látið hann stoppa“. Í minningunni var þetta hinsvegar alveg undir lokin því stuttu seinna byrjaði ég að fá mikla rembingsþörf og tók það aðeins 2-3 rembinga að fá Loga Hrafn í fangið, aðeins rúmum 4 klukkutímum eftir að verkirnir byrjuðu fyrir alvöru, en þá brast eitthvað í mér og ég er nokkuð viss um að ég hafi grátið jafn mikið, mögulega meira en hann.

Fæðingin mín var algjör draumur og gekk betur en ég hafði þorað að vona, að fá að vera heima, í mínu umhverfi, með mína tónlist lét mér líða svo vel og vil ég meina að það hafi haft mikið að segja varðandi það hversu vel fæðingin gekk. Þrátt fyrir að hafa farið í stutta heimsókn upp á spítala vegna blæðingar eftir að fylgjan fæddist þá hefði ég ekki viljað hafa þetta á neinn annann máta. Elva og Harpa úr Björkinni voru æðislegar og undirbúningurinn sem ég hafði unnið í jóganum borgaði sig margfalt.

Ég læt hér nokkrar myndir fylgja og takk aftur fyrir þetta æðislega námskeið Auður og alla þá vinnu sem þú setur í að gera konum kleift að koma saman og finna þennann magnaða kraft sem við búum yfir.