Bylgja Pálsdóttir – fæðingarsaga

Hæ kæru jógakennarar.

Mér fannst alltaf gott að heyra fæðingarsögur í jóganu svo hér kemur okkar.

Þetta er annað barnið okkar og fyrri fæðing sat aðeins í mér. Sú fæðing gekk mjög vel framan af, ég notaði haföndun mikið en þetta var löng fæðing (meira en sólarhringur frá fyrsta verk) sem endaði með 3 tímum af rembing, sogklukku og klippingu. Ég var mjög lengi að jafna mig, algjörlega uppgefin.

Ég var að vona að upplifunin yrði önnur núna, sem hún var.

Ég var búin að eiga frábæran dag með eldri dóttur minni. Fórum í tvo göngutúra, lékum okkur á róló og fórum svo í afmæliskvöldmat með fjölskyldunni. Við vorum komin heim um kl 20 og stelpan fór fljótt að sofa. Ég var búin að vera með samdrætti með vægum verkjum yfir daginn en ég hafði líka haft þá síðustu 2 vikurnar, svo mig grunaði ekki neitt. Ég lagðist upp í rúm kl 22:00 þreytt eftir daginn og fegin að fá hvíld. Það fór þó ekki alveg þannig af því að korteri seinna, þegar ég var alveg að svífa inn í draumalandið, heyrði ég allt í einu eins og lítinn hvell og fann skrítna tilfinningu. Ég stóð upp úr rúminu og sagði við manninn minn að ég héldi að vatnið væri að fara. Ég labbaði inn á klósett og jú, það byrjaði að gusast út legvatn. Ég fann að ég varð strax mjög kvíðin og spennt og byrjaði að skjálfa. Allt í einu mundi ég mjög vel hversu vont þetta hefði verið í fyrstu fæðingunni og hugsaði “af hverju í ósköpunum er ég að gera þetta aftur”. Ég náði þó að róa mig fljótt og þá fannst mér hjálpa mikið að hugsa “anda-slaka-treysta”. Treysta líkamanum. Treysta barninu. Treysta ferlinu.

Ég hringdi uppá spítala og mér var sagt að vera róleg heima þar til verkir færu af stað, flestar konur færu sjálfkrafa af stað innan sólarhrings eftir að þær misstu vatnið. Ég reyndi að leggjast uppí rúm og hvíla mig en það gusaðist alltaf meira legvatn út svo ég þurfti eiginlega bara að halda mig inná baði. Fljótlega byrjuðu svo verkir og ég fékk mikla löngun til að komast upp á spítala. Ég held ég hafi fundið á mér að þetta myndi gerast hratt. Mamma kom til okkar til þess að vera með eldri stelpunni og við keyrðum af stað.

Við vorum komin upp á spítala kl. 00:30. Þá var athugað með útvíkkun sem var bara 3 (ákveðin vonbrigði þó það væri stuttur tími liðinn). Okkur var boðið að fara heim sem ég var ekki spennt fyrir. Fannst ég mun öruggari á spítalanum. Þá fékk ég 2 parkodín og mátti hinkra í skoðunarherberginu til að sjá hvort verkirnir löguðust eitthvað. Þeir gerðu það ekki, bara versnuðu, svo við fengum að fara á fæðingarstofuna. Ég bað um stofu með baði og við fengum að velja á milli tveggja stofa. Völdum númer 3 sem er alveg æðisleg. Útsýni yfir á Hallgrímskirkju útum gluggann, bað og rosa rúmgott herbergi. Mæli með! Yndisleg ljósmóðir var með okkur. Hún sagði að ég gæti auðvitað fengið gasið en kannski myndi ég vilja bíða aðeins með það. Ég beið aðeins og reyndi að vera á fótum svo að barnið kæmist neðar. Svo fóru verkirnir að vera það slæmir að ég lagðist niður í rúmið á hlið og byrjaði að nota gasið. Það hjálpaði helling og eins reyndi ég að nota haföndunina allan tímann. Mér fannst samt hríðarnar alveg rosalega sterkar og ég skalf rosalega milli hríða. Ég ákvað svo fljótlega að prófa baðið af því að mig hafði langað það. Það var mikill léttir fyrir líkamann að komast í baðið en mér fannst verkirnir orðnir svo rosalega slæmir að ég átti erfitt með að anda mig í gegnum þá. Ljósmóðirin bauðst til að skoða útvíkkun á meðan ég var í baðinu og þá kom í ljós að útvíkkun var lokið og ég mátti byrja að rembast ef ég finndi þörf fyrir það. Ég fann þessa þörf mjög fljótlega og byrjaði að rembast í baðinu en færði mig svo upp í rúm. Mér fannst rembingurinn skelfilega vondur og erfiður og varð fljótt hrædd um að þetta myndi enda í 3 tímum eins og í síðustu fæðingu. Þá var gott að muna – anda, slaka, treysta. Remingurinn gekk aðeins brösulega en eftir ca 1 klst skaust litla stelpan út og ég var svo stolt af okkur báðum fyrir að klára þetta án verkjastillinga eða inngripa. Rosalega valdeflandi upplifun eftir erfiða fyrri reynslu. Stelpan kom í heiminn kl 04:11, aðeins 6 tímum eftir að vatnið fór og 3,5 tímum eftir að við mættum upp á spítala. Allt starfsfólk og aðstaða á spítalanum upp á 10. Okkur er búið að líða mjög vel, ég miklu fljótari að jafna mig en síðast og heilt yfir bara frábær upplifun af fæðingunni og fyrstu dögunum. Ég vona að það sé einhver í salnum að hlusta á þessa sögu sem átti slæma upplifun af fyrstu fæðingu sem heyrir þetta og fær trú á því að næsta fæðing geti verið miklu, miklu betri.

Takk kærlega fyrir allan fróðleikinn og þjálfunina í jóganu kæru jógakennarar. 

Bestu kveðjur, Bylgja Pálsdóttir